Piotr Łyżwa

Urodził się w 1961 roku w Bielawie, ale korzenie jego rodziny sięgają Kresów Wschodnich. W relacji wspomnieniowej przybliża losy swojego ojca – Czesława Łyżwy.

Czesław Łyżwa

Urodził się 11 czerwca 1926 roku w kolonii Francuzy (powiat łucki, województwo wołyńskie II RP). Był drugim z kolei, z sześciorga rodzeństwa, dzieckiem Piotra i Wiktorii z domu Sobocińskiej. Uczył się w szkole powszechnej w Krzemieńcu i pomagał rodzicom na gospodarstwie. Lata wojny przeżył na Wołyniu. W czasie okupacji niemieckiej pracował jako robotnik drogowy, a po wejściu Rosjan został wcielony do istriebitielnego batalionu i walczył z bandami UPA. W czerwcu 1945 roku wyjechał z rodziną do Polski i zamieszkał w Pisarzowicach (powiat brzeski). Ukończył Państwowe Liceum Pedagogiczne w Brzegu i Wyższą Szkołę Ekonomiczną we Wrocławiu. Ożenił się ze Stanisławą z domu Kuszmider. W 1953 roku z nakazem pracy przyjechał do Bielawy i objął stanowisko kierownika zajęć praktycznych w szkole przysposobienia zawodowego. Większą część swojego życia zawodowego związał z Technikum Włókienniczym w Bielawie, gdzie był nauczycielem, krótko pełnił funkcję wicedyrektora, a później pracował jako kierownik warsztatów szkolnych. Aktywnie działał w Stowarzyszeniu Kresowian w Dzierżoniowie, Stowarzyszeniu Upamiętniania Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów we Wrocławiu, w lokalnych oddziałach Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych oraz Związku Inwalidów Wojennych. Zmarł w 2023 roku.