Ludomir Schneider , foto Robert Kukułka

Ludomir Schneider

Urodził się 20 listopada 1937 roku w Dąbrowicy (powiat sarneński, województwo wołyńskie II RP) jako drugie z kolei dziecko Henryka i Heleny z domu Gawlik. Pierwszych sześć lat życia spędził w Moczuliszczach, gdzie rodzice pracowali jako nauczyciele w dwuklasowej publicznej szkole powszechnej. W 1943 roku jego rodzina, uprzedzona przez sąsiada Ukraińca o zagrożeniu życia, opuściła swój dom. Od tego czasu przenosiła się z miejsca na miejsce, szukając bezpieczeństwa i lepszych warunków bytowych. Mieszkała kolejno w Dąbrowicy, Moszczenicy, Smarżowej, Łużnej, Bralinie, Mąkoszycach, Ścinawie i w Jaworze. W 1950 roku osiedliła się w Dzierżoniowie, gdzie Helena Schneider została nauczycielką, a jej mąż objął stanowisko kierownika Szkoły Podstawowej nr 2. Pan Ludomir ukończył Technikum Mechaniczne w Dzierżoniowie. Odbył służbę wojskową w marynarce wojennej w Gdyni. Ożenił się z Jadwigą Korocińską i założył rodzinę. Ukończył studia politechniczne we Wrocławiu, uzyskując tytuł magistra inżyniera organizatora produkcji. Całe swoje życie zawodowe związał z Zakładami Radiowymi „Diora” w Dzierżoniowie. Najpierw pracował w Dziale Konstrukcyjnym, w sekcji sprawdzającej dokumentację techniczną, a następnie prowadził współpracę z zakładami produkującymi podzespoły elektroniczne dla „Diory”. Był członkiem Stowarzyszenia Kresowian w Dzierżoniowie.

 
 

 
 

1
 Przybycie rodziny Schneiderów z Austrii na tereny polskie

2
 Praca Heleny i Henryka Schneiderów w Polskiej Szkole Powszechnej w Moczuliszczach

3
 Zbrodnie na Polakach dokonane przez Ukraińców i Niemców

4
 Wojenna tułaczka rodziny Schneiderów po opuszczeniu Moczuliszczy

5
 Pomoc udzielona Helenie Schneider przez Niemców

6
 Próba stabilizacji życia po przyjeździe do Moszczenicy

7
 Powojenna tułaczka rodziny Schneiderów w poszukiwaniu miejsca do osiedlenia

8
 Życie sportowe w Dzierżoniowie w latach 50. i 60. XX w.

9
 Pożar „Diory” w 1964 roku