
Urodził się 3 lipca 1939 roku w Budkach Ujściańskich (powiat kostopolski, województwo wołyńskie II RP). Był trzecim z czwórki dzieci Wiktora i Antoniny z domu Rakowskiej. Z rodzicami i rodzeństwem mieszkał u swoich dziadków – Marii i Piotra Czerwińskich. Matka pomagała w gospodarstwie i opiekowała się dziećmi, natomiast ojciec pracował jako cieśla i rozpoczął budowę własnego domu. W 1943 roku, po ataku banderowców na Budki Ujściańskie, rodzina Czerwińskich straciła cały swój dobytek i została bez dachu nad głową. Przeniosła się do Nastaziówki, a następnie do Korca. Ojciec został wcielony do wojska i zginął w walkach o Wał Pomorski. W 1945 roku, transportem przesiedleńców z Kresów Wschodnich, Leon Czerwiński przyjechał z matką i z rodzeństwem do Wałcza, a stamtąd trafił na Dolny Śląsk, najpierw do Sobótki, a potem do Słupic, gdzie jego rodzina otrzymała dom i poniemieckie gospodarstwo. Ukończył szkołę powszechną i zdobył kwalifikacje księgowego. Pracował w miejscowej spółdzielni produkcyjnej, a po jej rozwiązaniu prowadził własne gospodarstwo. W 1958 roku ożenił się z Kamilą Pawłowską. Razem z żoną wychowali troje dzieci.
Ukrywanie się rodziny po ataku UPA na Budki Ujściańskie w 1943 roku (Budki Ujściańskie, 1943)
Ostatnie spotkanie z ojcem na żołnierskim szlaku (Nastaziówka, 1944)
Dotkliwy brak żywności w czasie II wojny światowej (Korzec, 1944-1945)
Podróż z Kresów do Wałcza (1945, droga do Wałcza)
Życie rodziny w Wałczu (Wałcz, 1945)
Życie i praca rodziny Czerwińskich po osiedleniu się w Słupicach (Słupice, 1946 - lata 50. XX w.)
| 1 | Ukrywanie się rodziny po ataku UPA na Budki Ujściańskie w 1943 roku | |
| | ||
| 2 | Tułaczka rodziny po spaleniu domu przez banderowców w Budkach Ujściańskich | |
| | ||
| 3 | Ostatnie spotkanie z ojcem na żołnierskim szlaku | |
| | ||
| 4 | Dotkliwy brak żywności w czasie II wojny światowej | |
| | ||
| 5 | Podróż z Kresów do Wałcza | |
| | ||
| 6 | Życie rodziny w Wałczu | |
| | ||
| 7 | Życie i praca rodziny Czerwińskich po osiedleniu się w Słupicach | |
| | ||