Krystyna Michalska (Zalewska), foto Robert Kukułka

Krystyna Michalska (Zalewska)

Urodziła się 14 listopada 1935 roku w Okopach (powiat sarneński, województwo wołyńskie II RP). Była pierwszym dzieckiem w rodzinie Stanisławy z domu Kozińskiej i Kaspra Zalewskiego. W trzecim roku życia osierociła ją matka. Jej ojciec ożenił się ponownie ze Stanisławą z domu Skórzyńską. Niebawem, w 1939 roku, został powołany do wojska. W kampanii wrześniowej uczestniczył walkach o Hel. Krystyna Michalska jako ośmioletnia dziewczynka przeżyła rzeź wołyńską. W nocy z 6 na 7 grudnia 1943 roku banderowcy spalili Okopy. Podczas napadu brutalnie zamordowali jej kilkumiesięczną siostrę i macochę z córką z poprzedniego małżeństwa. W maju 1945 roku pod opieką babki Agnieszki Zalewskiej opuściła Wołyń. Przyjechała do Nidzicy (obecne województwo warmińsko-mazurskie), skąd po powrocie ojca z wojny trafiła do Sieniawy (obecne województwo lubuskie), a stamtąd do Kietlina na Dolnym Śląsku. Uczyła się w Technikum Gastronomicznym we Wrocławiu. Po wyjściu za mąż zamieszkała w Sienicach. Zajmowała się prowadzeniem domu i wychowaniem dzieci.

 
 

 
 

1
 Domy we wsi Okopy

2
 Sposób radzenia sobie z zaopatrzeniem w żywność w czasie II wojny światowej

3
 Rola religii, która ludziom dawała siłę i nadzieję w czasie II wojny światowej

4
 Przeżycia dziecka, świadka napadu banderowców na mieszkańców wsi Okopy

5
 Ukrywanie się w lesie po ataku banderowców na Okopy

6
 Przesiedlenie do Nidzicy w 1945 roku

7
 Próby zagospodarowania się w nowych warunkach po przymusowym przesiedleniu

8
 Konsekwencje nieprzystąpienia ojca do spółdzielni produkcyjnej