Jan Zarzycki

Urodził się 27 lutego 1932 roku w Toustobabach (powiat podhajecki, województwo tarnopolskie II RP) jako syn Anny i Michała Zarzyckich. Miał dwójkę rodzeństwa: starszego brata i młodszą siostrę. Rodzice prowadzili gospodarstwo rolne. Kiedy wybuchła wojna, był siedmioletnim chłopcem. Przeżył dwie okupacje i atak oddziałów Ukraińskiej Powstańczej Armii na Toustobaby w grudniu 1944 roku. Po tym zdarzeniu wraz z matką i rodzeństwem zamieszkał u krewnych w Monasterzyskach. Wiosną 1945 roku rodzina Zarzyckich przyjechała na Pomorze Zachodnie do Troszyna, a w 1946 osiedliła się we wsi Włóki na Dolnym Śląsku. Jan Zarzycki ukończył ośmioklasową szkołę powszechną i podjął pracę w Spółdzielni Ślusarsko-Mechanicznej „Mechanik” w Dzierżoniowie. W roku 1956, po odbyciu służby wojskowej, ożenił się i zamieszkał w Dzierżoniowie. Pracował w Zakładach Przemysłu Bawełnianego 22 Lipca (późniejszej „Silesianie”) na stanowisku ślusarza, a następnie mechanika. Po przeszło czterdziestu latach pracy przeszedł na emeryturę. Był członkiem Stowarzyszenia Kresowian w Dzierżoniowie. Zmarł w 2024 roku.