Julian Kroczak

Urodził się 16 września 1942 w Sokolnikach koło Lwowa i tam spędził pierwsze lata swojego życia. Był najstarszym z czworga dzieci Ludwika i Marii z domu Sokołowskiej. Mieszkał z rodzicami w domu dziadków, Katarzyny i Józefa Kroczaków, którzy w 1940 roku zostali wywiezieni na Sybir i tam zmarli. Jego ojciec brał udział w wojnie obronnej w 1939 roku, a w czasie okupacji niemieckiej był żołnierzem Armii Krajowej Obwodu Lwów, z którą również współpracowała matka. We wrześniu 1945 roku Julian Kroczak z rodzicami i z młodszym bratem transportem repatriacyjnym przyjechał do Bytomia. Od stycznia 1946 mieszkał z rodziną w Bielawie, gdzie ojciec pracował w straży pożarnej Państwowej Fabryki Wyrobów Bawełnianych i działał w lokalnej komórce niepodległościowego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, za co w latach 1948-1952 odbywał karę więzienia. W 1957 roku rodzina przeprowadziła się do Pieszyc. Julian Kroczak ukończył Technikum Budowlane we Wrocławiu. Ożenił się z Ireną z domu Lipską i wyjechał do Polanicy-Zdroju, gdzie podjął pracę na stanowisku technika budowlanego w brygadzie remontowej Funduszu Wczasów Pracowniczych. Po odbyciu służby wojskowej mieszkał z rodziną Wiercieniu i pracował jako technik budowlany w Powiatowej Radzie Narodowej w Siemiatyczach. Od 1967 roku swoje życie związał Dzierżoniowem, gdzie objął funkcję zastępcy dyrektora, najpierw w Miejskim Zarządzie Budynków Mieszkalnych, a potem w Wielobranżowej Spółdzielni Rzemieślniczej. Przed przejściem na emeryturę zajmował stanowisko dyrektora Wielobranżowej Spółdzielni Rzemieślniczej w Bielawie. Razem z żoną wychował czworo dzieci.