Janusz Barski

Urodził się 1 stycznia 1936 roku w Sokolnikach koło Lwowa jako drugie z kolei dziecko w rodzinie Anny z Kowalskich i Kazimierza Barana. Czas wojny i okupacji spędził we Lwowie, dokąd w 1937 roku przenieśli się jego rodzice po wybudowaniu własnego domu przy ulicy Kulparkowskiej. Ojciec pracował jako konduktor tramwajowy, a matka prowadziła gospodarstwo domowe i opiekowała się dziećmi. W 1946 roku transportem przesiedleńców z Kresów Wschodnich przyjechał z rodziną do Gdańska, a siedem lat później, po decyzji rodziców o przeprowadzce, trafił do Wrocławia. Odbył służbę wojskową w jednostce lotniczej w Bydgoszczy (1958–1960) i zamieszkał w Dzierżoniowie. Ukończył Technikum Budownictwa Miejskiego w Gdańsku i studia na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Pracował w Miejskim Zarządzie Budownictwa Mieszkaniowego w Dzierżoniowie (1960–1979), gdzie przeszedł wszystkie szczeble awansu zawodowego na stanowiskach technicznych – od referenta do zastępcy dyrektora. Był dyrektorem naczelnym Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Piławie Górnej (1970–1976), zastępcą dyrektora ds. technicznych Powiatowego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z siedzibą w Dzierżoniowie (1976–1977), dyrektorem Dzierżoniowskiego Przedsiębiorstwa Budowlanego Przemysłu Lekkiego (1977–1983) i głównym specjalistą ds. umów i rozliczeń budów w Wojewódzkiej Dyrekcji Inwestycji w Wałbrzychu Oddział Świdnica (1985–1992). Szkolił drużyny młodzieżowe piłki ręcznej (MZKS „Lechia” Dzierżoniów, MKS „Żagiew” Dzierżoniów) i zdobył uprawnienia sędziego okręgowego w tej dyscyplinie sportowej. Za wieloletnią i sumienną pracę zawodową został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1986).