Irena Tersa (Kuriata), foto Robert Kukułka

Irena Tersa (Kuriata)

Urodziła się 30 marca 1930 roku w Rudni Bobrowskiej (powiat kostopolski, województwo wołyńskie II RP) w rodzinie Ewy z domu Zalewskiej i Adama Kuriatów. Wojna i okupacja zabrały jej spokojne dzieciństwo i pozostawiły w pamięci trwały ślad. Przeżyła głód, strach, spalenie rodzinnej wioski przez Niemców i wojenną poniewierkę. W czerwcu 1945 roku wraz z rodziną przyjechała na Ziemie Zachodnie. Osiedliła się we wsi Sołkowice koło Kątów Wrocławskich, skąd następnie przeniosła się do wsi Księginice Wielkie koło Łagiewnik. Uczyła się krawiectwa w Prusach koło Strzelina, a potem podjęła naukę w szkole zawodowej w Oławie. Po wyjściu za mąż na krótko wyjechała do Pyskowic na Górnym Śląsku. W roku 1957 zamieszkała w Dzierżoniowie. Prowadziła kiosk spożywczy i, wspólne z mężem, gospodarstwo doświadczalne. Równocześnie zdobywała kierunkowe wykształcenie rolnicze w technikum w Nysie. Działała w Kole Gospodyń Wiejskich w Dzierżoniowie, pełniąc funkcję przewodniczącej. Przez blisko sześć lat była słuchaczem Bielawskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Jest członkiem Stowarzyszenia Kresowian w Dzierżoniowie, Stowarzyszenia Dzieci Wojny w Polsce oraz Polskiego Związku Emerytów i Rencistów. Wychowała trójkę dzieci. Ma czworo wnuków i pięcioro prawnuków.