Helena Koprowska (Łącka)

Urodziła się 24 października 1919 roku w kolonii Marianówka (powiat zdołbunowski, województwo wołyńskie II RP). Była córką Józefy z domu Urbańskiej i Antoniego Łąckiego. Dorastała w wielodzietnej rodzinie. Miała sześcioro rodzeństwa. W wieku dziewiętnastu lat wyszła za mąż za Józefa Koprowskiego. Młode małżeństwo zamieszkało w rodzinnej Marianówce, gdzie prowadziło gospodarstwo i wychowywało dzieci. W 1943 roku, z powodu zagrożenia ze strony ukraińskich nacjonalistów, uciekło do pobliskiego Zdołbunowa. Rok później Józef Koprowski został wcielony do wojska. Po zakończeniu wojny Helena Koprowska osiedliła się we wsi Miączyn w powiecie zamojskim. Po powrocie męża z wojska przeniosła się na Dolny Śląsk, do Lutomi Górnej. Zajmowała się prowadzeniem gospodarstwa domowego i wychowaniem czwórki dzieci.