Helena Koprowska (Łącka), foto Robert Kukułka

Helena Koprowska (Łącka)

Urodziła się 24 października 1919 roku w kolonii Marianówka (powiat zdołbunowski, województwo wołyńskie II RP) w rodzinie Józefy z domu Urbańskiej i Antoniego Łąckich. Miała sześcioro rodzeństwa. Ponieważ w domu panowała bieda, w dwunastym roku życia rodzice oddali ją na służbę do bogatego gospodarza. W roku 1938, kiedy miała osiemnaście lat, wyszła za mąż za Józefa Koprowskiego. Do 1943 roku mieszkała z rodziną w Marianówce, potem z mężem i dziećmi uciekła przed bandami ukraińskimi do Zdołbunowa. W 1944 roku jej mąż został wcielony do I Armii Wojska Polskiego. Po zakończeniu wojny, w 1945 roku, osiedliła się we wsi Miączyn w powiecie zamojskim, skąd po powrocie męża z wojska przeniosła się do Lutomii Górnej na Dolnym Śląsku. Zajmowała się prowadzeniem gospodarstwa domowego. Wychowała czwórkę dzieci. Ma jedenaścioro wnuków, dwanaścioro prawnuków i jedną praprawnuczkę.