Barbara Zarówna (Sztandara), foto Robert Kukułka

Barbara Zarówna (Sztandara)

Urodziła się 2 lutego 1939 roku w Aleksandrówce na Wołyniu jako młodsza córka Stefanii i Władysława Sztandarów. 22 maja 1943 roku ukraińscy nacjonaliści zamordowali w bestialski sposób jej dziewięcioletnią siostrę Halinę. Pozostałych przy życiu członków rodziny Niemcy wysłali transportem do obozu koncentracyjnego na Majdanku. W Sarnach, w czasie postoju transportu, oddaliła się od rodziców. Kiedy pociąg ruszył, została na stacji sama. Cudem ocalała, rozpoznając w kolejarzu swojego wujka, który wraz z żoną zaopiekował się nią na czas rozłąki z rodzicami. Spotkała się z nimi dopiero w 1946 roku w Zamościu. Barbara Zarówna od 1959 roku mieszka w Dzierżoniowie. Jest emerytowaną nauczycielką historii i wiedzy o społeczeństwie. Znaczną część swojego zawodowego życia poświęciła pracy w II Liceum Ogólnokształcącym, a potem w Zespole Szkół Ogólnokształcących w Dzierżoniowie, gdzie w latach 1985-1991 pełniła funkcję dyrektorki. W 1998 roku została wybrana radną, a w latach 1999–2002 piastowała funkcję przewodniczącej Rady Miejskiej Dzierżoniowa. Aktywnie angażowała się w działalność Towarzystwa Miłośników Dzierżoniowa, Stowarzyszenia Kresowian w Dzierżoniowie, dzierżoniowskiego oddziału Dolnośląskiego Stowarzyszenia Dzieci Wojny w Polsce i Towarzystwa Miast Partnerskich. W roku 2010 została uhonorowana Medalem za Zasługi dla Dzierżoniowa.