Barbara Zarówna (Sztandara), foto Robert Kukułka

Barbara Zarówna (Sztandara)

Urodziła się w 1939 roku w Aleksandrówce na Wołyniu jako młodsza córka Stefanii i Władysława Sztandarów. 22 maja 1943 roku ukraińscy nacjonaliści zamordowali w bestialski sposób jej dziewięcioletnią siostrę – Halinę. Pozostałych przy życiu członków rodziny Niemcy wysłali transportem do obozu koncentracyjnego na Majdanku. W Sarnach, w czasie postoju transportu, odeszła się od rodziców, a pociąg ruszył. Została na stacji sama. Cudem ocalała, rozpoznając w kolejarzu swojego wujka, który wraz z żoną zaopiekował się nią na czas rozłąki z rodzicami, z którymi spotkała się dopiero w 1946 roku w Zamościu. Barbara Zarówna z zawodu jest nauczycielką historii i wiedzy o społeczeństwie. Ukończyła Liceum Pedagogiczne we Wrocławiu, Studium Nauczycielskie na kierunku historia z wychowaniem obywatelskim oraz studia magisterskie na Uniwersytecie Wrocławskim. Pierwszą pracę podjęła w 1957 roku w Rościszowie jako nauczycielka języka rosyjskiego. Do Dzierżoniowa przyjechała w 1959 roku. Początkowo pracowała w szkolnictwie podstawowym, a następnie (od 1975 roku) w II Liceum Ogólnokształcącym w Dzierżoniowie jako nauczycielka historii. Od 1985 roku aż do emerytury pełniła funkcję dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Dzierżoniowie. W 1998 roku została wybrana radną, a w latach 1999–2002 piastowała funkcję przewodniczącej Rady Miejskiej Dzierżoniowa. Barbara Zarówna działa w wielu organizacjach i stowarzyszeniach: w Towarzystwie Miłośników Dzierżoniowa, Stowarzyszeniu Kresowian w Dzierżoniowie, Dolnośląskim Stowarzyszeniu Dzieci Wojny w Polsce Oddział w Dzierżoniowie, Towarzystwie Miast Partnerskich. W roku 2010 została uhonorowana Medalem za Zasługi dla Dzierżoniowa.