
Urodziła się 27 stycznia 1937 roku w Wyrce (powiat kostopolski, województwo wołyńskie) w rodzinie Józefy z domu Bańkowskiej i Bronisława Sulikowskich. Miała troje rodzeństwa. W lipcu 1943 roku jej rodzina, podobnie jak pozostali mieszkańcy Wyrki nękani przez bandy nacjonalistów ukraińskich, zmuszona była uciekać do pobliskiej Huty Stepańskiej, skąd po ewakuacji trafiła do stacji Grabina, a stamtąd na roboty przymusowe do Niemiec, do miejscowości Wilkowice (niem. Wilkau) na Dolnym Śląsku. Do Polski wróciła w maju 1945 roku. Na krótko zamieszkała w Czarnym Lesie koło Częstochowy, a potem przeniosła się do wsi Mościsko na Dolnym Śląsku. Pani Bronisława ukończyła liceum ogólnokształcące w Świdnicy. W 1958 roku wyszła za mąż. Wychowała dwie córki. Pracowała w Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska i na własnym gospodarstwie rolnym. Angażowała się w działalność społeczną na rzecz lokalnej społeczności. Pełniła przez wiele lat funkcję przewodniczącej Koła Gospodyń Wiejskich w Mościsku.
Życie codzienne w Wyrce do 1943 roku (Wyrka, przed 1943 rokiem)
Przymusowa praca u Niemców (Wilkowice, 1943-1945)
Początki życia w Mościsku po zakończeniu wojny (Mościsko, 1945)
| 1 | Życie codzienne w Wyrce do 1943 roku | |
| | ||
| 2 | Przymusowa praca u Niemców | |
| | ||
| 3 | Początki życia w Mościsku po zakończeniu wojny | |
| | ||
Bronisława Szota, fragment relacji z 11 lipca 2019