Andrzej Bandyk

Urodził się 1952 roku we wsi Owiesno na Dolnym Śląsku, gdzie po zakończeniu wojny i syberyjskiej zsyłce osiedliła się rodzina Bandyków. W relacji wspomnieniowej przedstawia losy swojego ojca – Stanisława Bandyka.

Stanisław Bandyk

Urodził się 9 lipca 1909 roku we wsi Babice (powiat przemyski, województwo lwowskie II RP). Pochodził z wielodzietnej, uzdolnionej muzycznie rodziny. Był drugim z kolei dzieckiem Marii i Jana Bandyków. W 1921 roku zamieszkał w Trościańcach (powiat buczacki, województwo tarnopolskie), gdzie rodzice zakupili ziemię z parcelowanego majątku. Razem z ojcem i rodzeństwem należał do orkiestry zorganizowanej przy tamtejszym Polskim Domu Ludowym. Grał na skrzypcach, trąbce i innych instrumentach dętych. 10 lutego 1940 roku z całą rodziną został deportowany do Republiki Komi (rejon syktywdyński, Kriażsk). Pracował przy wyrębie lasu. W 1943 roku razem z bratem wstąpił ochotniczo do formowanej w ZSRR 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. W szeregach 1 Armii Wojska Polskiego przeszedł szlak bojowy od Lenino do Berlina. Po wojnie osiedlił się we wsi Owiesno na Dolnym Śląsku. Ożenił się z Wiktorią Grabowską. Prowadził gospodarstwo rolne. Zmarł w 1970 roku.