Adam Burzyński

Urodził się 25 października 1939 w kolonii Jasnobór (powiat kostopolski, województwo wołyńskie II RP) w rodzinie Antoniego i Marii z domu Buraczyńskiej. Miał dwie siostry: Zofię i Urszulę. Jego matka zajmowała się prowadzeniem gospodarstwa domowego. Ojciec pracował w nadleśnictwie w Mokwinie, a w 1944 roku został wcielony do I Armii Wojska Polskiego i brał udział w walkach frontowych. W czerwcu 1945 Maria Burzyńska wraz z dziećmi wyjechała z Jasnoboru. Osiedliła się w Grodzanowie na Dolnym Śląsku. Tam odnalazł ją mąż powracający z wojny. W roku 1955 rodzina przeniosła się do Bielawy, natomiast Adam Burzyński rozpoczął naukę w Zasadniczej Szkole Radiotechnicznej, a potem Technikum Radiotechnicznym w Dzierżoniowie. Studiował na Politechnice Poznańskiej, którą ukończył z tytułem inżyniera. Swoje życie zawodowe związał z Zakładami Radiowymi „Diora”, gdzie między innymi pełnił funkcję głównego konstruktora i kierownika Pracowni Napraw i Legalizacji Elektronicznej Aparatury Pomiarowo-Kontrolnej. Przez szereg lat był także nauczycielem przedmiotów zawodowych w Zespole Szkół Radiotechnicznych w Dzierżoniowie. Za swoją aktywność i pracę zawodową był wielokrotnie nagradzany, między innymi otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, złoty medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”, złoty medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”, Nagrodę I stopnia Ministra Przemysłu Maszynowego. W roku 2012 został uhonorowany Medalem za Zasługi dla Dzierżoniowa. Obecnie przebywa na emeryturze. W wolnych chwilach oddaje się pracy pisarskiej. Jest aktywnym członkiem Stowarzyszenia Kresowian w Dzierżoniowie.