Janina Tkacz (Dąbrowska)

Urodziła się w 1929 roku w kolonii Polesie (powiat rówieński, województwo wołyńskie II RP) jako pierwsze dziecko Józefa i Katarzyny Tyszkiewiczów. Miała zaledwie siedem lat, kiedy straciła ojca. Jej matka powtórnie wyszła za mąż za Edwarda Dąbrowskiego. Przed wojną rodzice prowadzili gospodarstwo w kolonii Polesie, a pani Janina uczęszczała do szkoły w Białej Krynicy. Spokojne życie rodziny przerwał wybuch II wojny światowej, szczególnie czas masowej eksterminacji Polaków prowadzonej przez UPA przy wsparciu miejscowej ludności ukraińskiej. W 1943 roku spłonął dom państwa Dąbrowskich, a najmłodsze dziecko, dwuletni Kazimierz, postrzelone przez banderowców zmarło na rękach swojej nastoletniej siostry Janiny, która próbowała go ocalić. Traumatyczne przeżycia sprawiły, że rodzina przeniosła się do Równego, gdzie spędziła ostatnie wojenne lata. W 1945 roku opuściła Kresy. Pierwszym „przystankiem” był Bytom, a w 1947 roku stałym miejscem osiedlenia stał się Dobrocin, w którym Dąbrowscy objęli gospodarstwo rolne. Pani Janina pomagała w jego prowadzeniu, równocześnie podejmując zatrudnienie w ogrodnictwie w miejscowym Państwowym Gospodarstwie Rolnym. Następnie przez trzydzieści lat, do emerytury w 1985 roku, pracowała w Państwowych Zakładach Zbożowo-Młynarskich w Dzierżoniowie. W 1955 roku wyszła za mąż za Władysława Tkacza, z którym wspólnie przeżyła sześćdziesiąt jeden lat. Zmarła w 2024 roku.