Stanisław Wojnar

Urodził się w 1944 roku w Kańczudze (obecne województwo podkarpackie, powiat przeworski). Był trzecim z kolei dzieckiem Pauliny i Józefa Wojnarów. Jego rodzice pochodzili ze Lwowa. W czasie tzw. drugiej okupacji sowieckiej, w obawie o bezpieczeństwo własne i małoletnich dzieci, opuścili miasto i zamieszkali u rodziny w Kańczudze. W roku 1945 wyjechali na Dolny Śląsk i osiedlili się w Bielawie. Tam Stanisław Wojnar ukończył Szkołę Podstawową nr 3 i Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego. Naukę kontynuował na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na Wydziale Geofizyki Stosowanej. Po przerwaniu studiów i powrocie do Bielawy pracował w Bielawskich Zakładach Przemysłu Bawełnianego im. Dąbrowszczaków (później „Bieltex”). W Zakładowym Domu Kultury grał na saksofonie w zespole „Iskry”, później „Sigma”. Współtworzył bielawski klub jeździecki pod nazwą „Oxer”. Od roku 2004 przebywa na emeryturze i realizuje swoje literackie pasje. Jest autorem tomików wierszy: „Bracia mniejsi. Z szuflady poety” (2014), „Osiodłane myśli” (2016), „Mortum urbi” (2017), „W rosochach myśli” (2019), „Sonety sowiogórskie i nie tylko” (2019).