Joanna Włodarczyk (Ciszewska)

Urodziła się w 1938 roku w Skarżysku-Kamiennej (obecne województwo świętokrzyskie, powiat skarżyski), gdzie wraz z rodziną przeżyła czas II wojny światowej. W roku 1945 przyjechała z matką i siostrą na Dolny Śląsk. Zamieszkała w Gilowie, a potem w Pieszycach. W 1956 roku ukończyła I Liceum Ogólnokształcące w Dzierżoniowie i podjęła pierwszą pracę w Banku Polskim. Później pracowała w świetlicy młodzieżowej Technikum Włókienniczego w Bielawie. W roku 1957 przeprowadziła się do Bielawy. Od tego czasu swoje życie zawodowe związała z biurem wydziałowym tkalni Bielawskich Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. II Armii Wojska Polskiego (później „Bielbaw”). Jednocześnie zaangażowała się w działalność znanego w Polsce bielawskiego Teatru Robotniczego. Jako aktorka amatorka zadebiutowała w 1956 roku w komedii Walentyna Katajewa „Kwadratura koła”. W roku 1958 wyszła za mąż za Edwarda Włodarczyka, którego poznała, uczęszczając na próby teatralne. Do końca lat siedemdziesiątych XX w. zagrała w kilkunastu sztukach wystawianych przez Teatr Robotniczy. Za działalność na polu kultury została uhonorowana odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”, Brązowym Krzyżem Zasługi i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Była członkiem Związku Represjonowanych Politycznie Żołnierzy Górników. Zmarła w 2022 roku.