Jan Kozak

Urodził się w 1955 roku w Dzierżoniowie. Tutaj ukończył Szkołę Podstawową nr 9 i Liceum Ekonomiczne, podjął pierwszą pracę, a także rozwijał swoje zainteresowania muzyczne, będąc członkiem klubu jazzowego. W roku 1984, po zawarciu związku małżeńskiego, zamieszkał w Bielawie. Pracował oddziale osobowym PKS Dzierżoniów, a potem w Dolnośląskiej Fabryce Krosien „Polmatex-Defka”, gdzie w sierpniu 1980, solidaryzując się ze strajkującymi stoczniowcami, brał udział w strajku robotniczym. We wrześniu tegoż roku został członkiem „Solidarności”. 14 grudnia 1981 uczestniczył w akcji strajkowej prowadzonej przez pracowników „Polmatex-Defka” przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego. Współtworzył Komitet Oporu Społecznego. Wykonywał i rozpowszechniał na terenie zakładu ulotki i plakaty o treściach antykomunistycznych. Brał udział w emisji kilku audycji Radia „Solidarność”. Uczestniczył w demonstracjach ulicznych organizowanych przez podziemie solidarnościowe na terenie Dzierżoniowa. W 1982 roku swoją działalność przypłacił utratą pracy. Od tego czasu, z wyjątkiem krótkiego zatrudnienia w Areszcie Śledczym w Dzierżoniowie, życie zawodowe związał się z przemysłem włókienniczym. Pracował w Zakładach Przemysłu Bawełnianego „Silesiana” w Dzierżoniowie, a potem w Bielawskich Zakładach Przemysłu Bawełnianego „Bieltex” w Bielawie, gdzie poza wykonywaniem obowiązków służbowych przez piętnaście lat prowadził drużynę piłkarską „Kora Bieltex”. Ostatni okres życia zawodowego związał ze spółką HI-P Poland Wrocław. W roku 2016, za działalność opozycyjną w latach 1981–1989, został odznaczony medalem „Niezłomni”.