Bronisław Wilk

Urodził się w 1927 roku w rodzinie wielodzietnej, we wsi Długi Kąt (obecne województwo śląskie, powiat kłobucki, gmina Wręczyca Wielka). Jego ojciec, Piotr Wilk, był leśniczym, natomiast matka, Anna Wilk z domu Kmieć, zajmowała się domem i dziećmi. W roku 1942 Bronisław Wilk wstąpił do oddziału partyzanckiego Armii Krajowej (AK) pod dowództwem por. Józefa Janika. W roku 1944 z powodu przynależności do AK i udziału w akcji zbrojnej przeciwko gestapo został aresztowany we wsi Borowe. Osadzono go w Policyjnym Zastępczym Więzieniu w Mysłowicach, skąd trafił do obozu koncentracyjnego Mauthausen. Po wojnie ukończył Technikum Leśne w Szczecinku i został podleśniczym nadleśnictwie Przechlewo. W roku 1946 za przynależność do nielegalnej organizacji niepodległościowej AK i posiadanie broni został osadzony w Areszcie Śledczym Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w Człuchowie, a następnie w zakładzie karnym w Chojnicach. Na wolność wyszedł w 1951 roku. Gdyby nie amnestia w więzieniu spędziłby trzynaście lat. Od 1952 roku swoje życie związał z Bielawą. W latach 1993–2016 pełnił funkcję prezesa zarządu Koła Miejskiego Związku Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych (ZKRPiBWP) w Bielawie. Był Prezesem Honorowym ZKRPiBWP we Wrocławiu. W swoim dorobku posiadał między innymi: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oświęcimski, Krzyż Armii Krajowej, Medal „Pro Memoria” oraz Kombatancki Krzyż Zwycięstwa. W roku 2018 Prezes Rady Ministrów, Mateusz Morawiecki, odznaczył Bronisława Wilka Medalem 100-lecia Odzyskania Niepodległości. Zmarł w 2023 roku.