Anna Bronowicka (Andrzejewska)

Urodziła się w 1940 roku we wsi Niwa (obecne województwo łódzkie, powiat sieradzki) jako drugie z czworga dzieci Marianny z domu Nowakowskiej i Teodora Andrzejewskich. Rodzice posiadali nowy dom i spore – jak na ówczesne warunki – gospodarstwo, które dawało utrzymanie całej rodzinie. W 1939 roku Teodor Andrzejewski walczył w kampanii wrześniowej na Podkarpaciu. Jego oddział został rozbity, a on sam cudem uratował życie. W 1942 roku, na skutek fałszywego donosu sąsiada, został aresztowany przez gestapo i osadzony więzieniu w Gruszczycach, skąd zbiegł do swojej siostry mieszkającej na terenie III Rzeszy. W konsekwencji jego żona z dziećmi, wyrzucona z gospodarstwa i pozbawiona domu, została zmuszona do zamieszkania w opuszczonej chacie należącej do krewnej. Wszystkim udało się szczęśliwie przetrwać czas wojny i wrócić po jej zakończeniu do normalnego życia. W 1956 roku Pani Anna ukończyła szkołę stopnia podstawowego w Wojkowie i wyjechała do wsi Kalinowa, gdzie podjęła swoją pierwszą pracę w stacji hodowli roślin. Na krótko swoje życie związała z Jordanowem Śląskim, a po wyjściu za mąż, z Łagiewnikami. W roku 1969 zamieszkała wraz z rodziną w Bielawie, gdzie pracowała jako sprzedawca sklepu warzywnego. Obecnie przebywa na emeryturze. Od wielu lat z pasją uprawia swój przydomowy ogródek. Jest członkiem Stowarzyszenia Kresowian w Dzierżoniowie.